Spadł i się zabił, czyli Szamotuły

Kilka słów na temat zlotu u Avady.

Tradycyjnie – kto nie był, niech żałuje. Klimat inny niż podczas zlotów Katonowych, ale wcale nie gorszy. Było bardziej kameralnie, więcej się dyskutowało na tematy pozamuzyczne, a ilość zlotowych absurdów i śmiesznych sytuacji była na stałym poziomie. Fajnie było. Przekręciłbym się w tej Warszawie, gdyby nie to spotkanie. Wypocząłem i naładowałem baterie.
Strasznie się cieszę, że odwiedził nas Danny. I że poprzez łącza telefoniczne dotarł do nas Tymon. I że Avada jest adminem.
Aż żal, że nie wymyślono jeszcze teleportacji. Ja i Avada mieszkamy zdecydowanie zbyt daleko od siebie.
Dzięki za zlot, ziooom. *żółwik*

Tatiana, siostra Avady, zasługuje na osobny akapit. Jest naprawdę inteligentną i sympatyczną osobą i aż żal, że nie widać jej więcej na forum. Jej śmiech, podobnie jak śmiech Hazel, zaraża. Warto cię było poznać, Tatiano, bo – i uznaj to za komplement – jesteś Magiczna w każdym calu.

Ze spraw pozazlotowych: kończy się moje wygnanie warszawskie. Wracam na miesiąc do domu, żeby w pełni sobie uświadomić, co nieodwracalnie się kończy. A potem Kraków, nowe życie. Nie mitologizuję – zdaję sobie po prostu sprawę, że życie zupełnie na własną rękę i w obcym mieście to iście rewolucyjna zmiana. Zwłaszcza dla kogoś takiego jak ja.

Poza tym niewiele się dzieje. Przesłuchałem po jednym albumie Much, Modest Mouse oraz Caribou i niestety trafiły do mnie łącznie może cztery kawałki. Co do Much, nie umiem słuchać polskiej muzyki, bo momentalnie włącza mi się skojarzenie “polskie = Ich Troje albo Feel” (wiem, że profan jestem, ale z polskich porządnych rzeczy znam tylko Turnaua). Poza tym wkurza mnie głos ich wokalisty i tematyka raczej niezbyt do mnie przemawiająca. Modest Mouse zwyczajnie nie wpadło mi w ucho, poza tym nie lubię, gdy wokalista wyczynia z głosem jakieś dziwne zabiegi. Caribou jest senne.
Cóż, szukajmy dalej. Chociaż, jak już pisałem w którejś poprzedniej notce, i tak wiele z tego nie wyniknie.

Powoli szykuję się do wrzucenia kilku tekstów na pewne forum literackie. Nie bardzo jest z czego wybierać (mam naprawdę mało napisanych opowiadań), więć chyba postawię na te, które właśnie kończę. Tak czy owak, życzcie mi powodzenia. I obiecuję już milczeć na tematy pisarskie. Niech przemówią same opowiadania (kiedy już w końcu ujrzą światło dzienne).

Tagi: Magiczne, pisanie, zlot